De chemie of de Alchemie…

“Het ware spirituele leven is voor weinig mensen weggelegd. Veel waarheidszoekers zijn oprechte, serieuze mensen, maar de weg vergt een confrontatie met het ego die de meeste mensen niet kunnen of willen opbrengen. Ook al beschouwen we onszelf als een ervaren klimmer, veel spirituele beoefenaars (of wat we ook denken te zijn) zijn nooit verder gekomen dan de eerste glooiende hellingen van het voorgebergte. We koesteren een oprecht verlangen de berg te beklimmen, maar intuïtief weten we welke prijs we daarvoor moeten betalen. Sommige mensen prutsen met hun veters of lopen alles af om zich een fantastische uitrusting aan te schaffen. Ze proberen tijd te winnen in de hoop dat er plotseling een magische kabelbaan verschijnt die hen naar boven brengt, zodat ze de vermoeiende klim niet zelf hoeven te ondernemen. Andere beoefenaars beginnen aan de tocht en zoeken zich rots na rots een weg naar boven. Maar als onervaren klimmers die proberen de hele Himalaya over te steken zonder zelfs maar een kompas bij zich te hebben, weten ze vaak niet precies waar ze zijn. Ze laten zich er gemakkelijk van overtuigen dat ze al veel verder gekomen zijn dan ze in werkelijkheid zijn en werpen zich als gids voor anderen, lang voordat ze daartoe in staat zijn.”

 ~ uit Halverwege de berg, valkuilen op weg naar verlichting

Aanwezige:  “Je hebt het over ‘piekmomenten’... Ik heb in mijn leven ook van die magische momenten. Je zegt dat op zo’n momenten even mijn perspectief verschuift... Wat gebeurt er eigenlijk precies op zo’n moment dat mijn perspectief verschuift?”

Randolph: “Wanneer het oorverdovende lawaai van de zoekende mind een moment afwezig is, laat iets van een heel andere orde zich zien. Met mind bedoelen ze in mijn traditie ‘lichaam-denken-voelen’. De mind werkt als een filter. Even voel, kijk-of-luister je nergens doorheen. Even zwijgt het geschreeuw, het gekeuvel, de sleur, de macht der gewoonte en het innerlijke gesnater en staat opeens een Poortloze Poort naar ‘gene zijde’ open. Een ‘andere werkelijkheid’ laat zich zien. Een werkelijkheid die er altijd is, maar achter de façade van de probleemtoekenningen van de mind en de bezigheidstherapieën van het (dagelijks) leven schuil gaat.”

Aanwezige: “Ik heb in mijn leven allerlei stimulerende middelen genomen waardoor er tijdelijk allerlei sluiers wegvielen, maar met hun uitwerking keerde mijn geconditioneerde mind weer helemaal terug. Raad jij mensen af om dit soort simulerende en geestverruimende middelen te gebruiken?”

Randolph: “Ik raad mensen niets aan of af. Dat doen ze misschien op een kleuterschool. Ik laat mensen door dingen en gedragingen heen kijken. Het kan zijn dat mensen via welk middel dan ook een gedeeltelijke of volledige stilstand van het referentie- en projectiemechanisme (zoals je daarnet had omschreven) meemaken. Wanneer dit verloopt via het slikken van pilletjes, het drinken van drankjes of het inhaleren van allerlei stoffen, spreken wij van ‘het chemische’. Je verandert de chemie van het lichaam, en je krijgt een bepaald effect. Uiteraard hoeven middelen niet alleen chemisch van aard te zijn, dit kan ook via (spirituele) middelen als meditatie, een plotselinge schok, het beoefenen van sadhana’s, seks-drugs-and-rock-and-roll’you name it!
Even valt het gordijn van mind’s theater en krijg je een blik achter het levenstoneel, de coulissen, waar de hoofdrolspelers in Stilte verkeren en de figuranten zwijgen. Ook al duurt zo’n blik, zo’n glimp, maar een moment, ze kan je hele leven op een ander spoor zetten. Mensen komen er dan achter ‘dat er meer is dan…’. Je kunt dan niet meer doen alsof die andere ‘orde’ er niet is. Je heb er nu weet van, er is geen weg meer terug. Je kunt niet meer ontkennen dat er ‘nog iets anders bestaat dan...’. Aan de ene kant ben je uit je onbewuste slaaptoestand wakker geschud en aan de andere kant heb je de droom van onbewuste onschuld verloren. Eenmaal uit zo’n roes teruggekeerd naar je gewone conditionering, gaat een mens op zoek naar zo’n ‘verheven’. ‘bijzondere’ of ‘onschuldige’ toestand. Eenmaal de onschuld zoekende, kun je niet meer terug naar je kindertijd en je kinder-mind, mocht dat überhaupt kunnen dan zou dit een regressie zijn. Wil je de onschuld weer terug vinden, dan is er geen weg terug. Het verleden heeft afgedaan. Wat je dan vaak ziet is dat een mens zo’n glimp wil herhalen en de mind toekomstgericht en nog meer ervaring-georiënteerd raakt. Je wilt meer via ‘het middel’ en voordat je het weet raak je nog meer verslaafd dan je al was. De illusie van een hang naar herhaling is dodelijk voor Zelfrealisatie. Het kenmerk van ‘het Levende’ is dat het zich nooit en te nimmer laat herhalen.”

Aanwezige: “Toch ben ik niet echt aan die middeltjes verslaafd geraakt…”

Randolph: “Oh, nee? Laat ik het dan anders zeggen: je bent nog meer verslaafd geraakt aan het middellijke! Het woord ‘middel’ of ‘hulpmiddel’ zegt het eigenlijk al. Het middel werkt in op het middellijke, niet op het Onmiddellijke. Zelfrealisatie betreft het Onmiddellijke, nooit het middellijke. Zelfrealisatie heeft niets te maken met dat wat ‘komt’ en ‘gaat’. Zelfrealisatie heeft niets te maken met ervaringen… van welke aard dan ook. Iemand die verslaafd is, is voortdurend uit op ‘het middellijke’. Je bent er dag en nacht mee bezig, als dat geen verslaving is? Je bent uit op gereflecteerde ‘liefde’, ‘geluk’, ‘erkenning’, macht, aandacht, ervaringen… Een middel kan nooit tot Zelfrealisatie leiden. In mijn traditie zijn we op geen enkele manier uit op ervaringen, noch spiritueel, noch transcendent…. We zijn juist blij als je ervan gevrijwaard (mooi woord) blijft. Wat een geluk als je van spirituele ervaringen gevrijwaard blijft. Je hebt dan niets om als een ezel achterna te lopen. Je hebt dan zo min mogelijk verankering in het middellijke en kunt makkelijker uit je bedelaarschap expanderen. Wat mij betreft werken al die ‘stimulerende’ en ‘geestverruimende’ middelen alleen maar nog meer identificatie in de hand. Een wonderlijk woord trouwens ‘geestverruimend’: je geest breidt zich uit en je gaat nog meer in je geest geloven. Jnana-maya-kosha noemen wij de identificatie met je geest. Jnana-maya-kosha is de versluiering die aan bod komt na je intelligentie-sluier (Vijnanamayakosha). Een middel kan nooit tot Zelfrealisatie leiden. Niets kan tot Zelfrealisatie leiden, omdat Zelfrealisatie IS. Nogmaals: Zelfrealisatie betreft het Onmiddellijke, nooit het middellijke. Op de eerste van de twee overgebleven Dvd’s van Alexander Smit staat: ‘Bevrijding is altijd Onmiddellijk’! Een leermeester laat je overal doorheen kijken, hij laat je Zien en doorZien. Hij laat je door het zoeken, het streven en het middellijke met al zijn armoedige lapmiddeltjes heen kijken. Je bent je kindertijd ontgroeid, daar pas je niet meer in. Voor Zelfrealisatie zul je ook door de pubertijd van ‘het middellijke’ heen dienen te kijken. Al die chemische en spirituele uitstapjes behoren bij de pubertijd, maar de meeste mensen blijven hun leven lang in de pubertijd hangen. Je bent geen kind meer en ook geen puber. Ooit zul je spiritueel volwassen moeten worden. De weg die voor je open ligt, is een stap door alles heen en wel voorbij aan de mind met zijn middellijk gemotiveerde zoekbewegingen. Die weg ligt hier wijd open. Deze stap door en voorbij de mind betekent geen teruggang, regressie of voortgang, maar houdt Zijn en Volmaaktheid in.”

“Waren de poorten der waarneming gereinigd,
Dan zou alles verrijzen… zoals het werkelijk is; oneindig.”
                                                                                        - William Blake

Aanwezige: “Wat bedoel je met Volmaaktheid?”

Randolph: “Het woord Volmaaktheid of Volmaakt is een mooi woord. ‘Voordat je het weet’ is iets al helemaal ontvangen. Het is vol-maakt. Iets wat afkomstig is van de Schepper (het Zelf) is als Eerste Gegeven en Gegevene altijd volmaakt. En dat wat zich verder voltrekt en tot bloei komt in het volmaakte, is niets anders dan het Volmaakte. Iets vol-trekt zich in de vol-ledigheid van je Ware Natuur. Je kunt het woord ‘volmaakt’ ook vervangen door ‘Onvoorwaardelijk’. Alles begint en voltrekt zich in Onvoorwaardelijkheid. Pas hierna ontstaan er voorwaarden. Wij zeggen: ontdek de kracht van de onvoorwaardelijke combinatie van Bewustzijn-levenskracht vooraf aan middelen, hulpmiddelen, het middellijke en ervaringen. Zodra een mens zijn ‘waarde’ toekent aan het middellijke met al zijn lapmiddeltjes, verliest hij het Onmiddellijke en Onvoorwaardelijke uit het oog en raakt hij de weg kwijt in een wereld vol voorwaardelijke verslavingen. Zo’n mens noem ik ‘een dolende ziel’, ‘een hongerige geest’ of in termen van Jezus ‘een levende dode’. Je vroeg daarstraks aan me ‘wat het Eerste Gegevene is’… Welnu, wat is de eerste zegen en het eerste geschenk (Adhi-sthana) van het bestaan?

‘Alles is altijd en overal volledig ontvangen!’

In het Licht van ‘Het is al ontvangen’, speelt alles zich af… Het Directe pad is zo wijd als de ganse alomtegenwoordige kosmos…”

“Alles begint met Vrijheid, alles vindt plaats in Vrijheid en alles eindigt met Vrijheid. Vrijheid is altijd een feit, een Gegeven. Vrijheid is altijd het eerste feit, het Eerste Gegeven. Iedere waarachtige traditie en iedere waarachtige leermeester introduceert je altijd en onmiddellijk in het Eerste Gegeven. De Waarheid maakt je vrij, ‘Satyam muktaye’. All else is bondage. Alle problemen die een mens of de mensheid maar kan hebben zijn terug te voeren tot het ontkennen van de Waarheid en het vermijden van het leven, dit zijn ‘twee kanten van dezelfde onmiddellijke munt’. “
                                                                                                                                                                                                                          ~ Chekotee

Aanwezige: “Je vertelt vaak over hoe door de teachings en begeleiding van je leermeesters langzaam maar zeker de wetmatigheden aan je openbaarden, die aan de basis lagen van wat door je leermeesters een verschuiving van perspectief wordt genoemd en wat door de meeste mensen als een compleet mysterie wordt ervaren. Hoe openbaarde zich dat dan?”

Randolph: “Je spreekt over hoe de wetmatigheden zich langzaam maar zeker openbaarden, maar eigenlijk gebeurde dat niet ‘langzaam maar zeker’, maar veel eerder: ‘langzaam en onzeker’. En het bijzondere achteraf is dat ondanks dat hun teaching ‘langzaam en onzeker’ tot mij doordrongen, de Realisatie altijd onmiddellijk en onomwonden aan mij gepresenteerd werd. Dat het in mijn geval drie jaar duurde voordat de eerste realisatie - de realisatie van the Beingness of Eenheid - een feit was, was, was te wijten aan mijn koppigheid. Een mooi woord trouwens ‘koppigheid’, het duurde drie jaar voordat de realisatie van universeel bewustzijn van mijn kop naar mijn voeten was gezakt. Het kenmerk van mijn traditie is dat alles in één keer volledig wordt gepresenteerd en overgebracht.”

Alexander: “Het is de traditie waartoe ik behoor eigen om datgene waar het werkelijk om gaat niet in stukjes en beetjes te vertellen, maar om de essentie van het verhaal compact, direct en zonder omwegen aan je voor te leggen. Wij geven alles in één keer. En dat is voor de meesten even wennen. Het brein, of het denken, neemt daar niet direct genoegen mee, omdat het denken een ordenend mechanisme is. Dus is het onvermijdelijk dat je gaat proberen om wat je hier hoort onder te brengen in de ideeën en systemen die je reeds verzameld hebt.

Doorgaans is er de ervaring dat, nadat mensen hier een tijdje komen, dit ordenend denken er bij hen de brui aan geeft omdat zij overladen worden met een veelheid aan dingen. Dan ontstaat de mogelijkheid dat je echt gaat luisteren. Dan hou je op met alles in concepten en strategieën onder te brengen, hetgeen het luisteren absoluut verhindert. Die gewoonte houdt stand totdat je op een gegeven moment geen enkele ‘orde’ meer aan kunt brengen in dat denken. Daarmee verliest het denken, waarmee je tot dan toe luisterde, zijn autoriteit. Na die verandering, die niet door het denken maar door een nieuwgeboren intelligentie ontstaat, wordt het echte luisteren pas mogelijk. Je bent dan verhuisd van het intellect naar intelligentie. Op een bepaald moment krijgt het intellect zo genoeg van al die concepten, halve waarheden, malle ideeën en afweermechanismen, dat het zichzelf om zeep helpt en de intelligentie ontwaakt die je duidelijk maakt dat waarheid en leven niet te vinden zijn op het niveau van het denken. De waanzin van alle visies en gezichtspunten wordt kristalhelder. Het zwaartepunt is dan verlegd van intellect naar intelligentie. Daarom is het goed totale belangstelling voor dit onderwerp aan de dag te leggen en deze bijeenkomsten intensief te volgen. Wanneer je één of twee keer in de maand komt wordt misschien ook wel het een en ander duidelijk, maar je hebt dan weer veel te veel tijd om - wanneer die intelligentie niet ontwaakt is - vanuit de identificatie van het denken een schijnorde op te bouwen.”

Aanwezige: Wat is dan het grote geheim van Zelfrealisatie?”

Randolph: “Mijn leermeesters brachten mij direct in aanraking met waar het om gaat. Samengevat confronteerden ze mij onmiddellijk met twee onontkoombare feiten die we in de Yoga van het Licht ‘het Eerste Gegeven’ en ‘de mindfall noemen. Het geheim van Zelfrealisatie is het volgen en opvolgen van de onverbrekelijke combinatie van Bewustzijn én levenskracht. De Yoga van het Licht en de Adi-teachings van ‘het Stille centrum van de cycloon’ berusten op deze wonderlijke onverbrekelijke combinatie van Bewustzijn én levenskracht. Meestal worden deze (via chemische of spirituele hulpmiddelen) uit elkaar getrokken en/of één van de twee (bewustzijn of levenskracht) raakt tijdelijk uitgeschakeld met als resultaat een middellijk ‘effect’ (de spirituele ervaring). Dit heeft weer tot gevolg dat men telkens weer in voorwaardelijkheid strandt. Wanneer men zijn zinnen eenzijdig richt op Bewustzijn, leidt dit meestal tot een vorm van terugtrekking of afzondering van het leven. En wanneer men zijn zinnen eenzijdig richt op de levenskracht, raakt men meestal de weg kwijt in allerlei manipulaties, in wereld verbeterende strategieën, in angsten, in energetische en ervaringsgerichte toestanden en in het bijzonder in het krachtenveld zelf. Het is de wonderlijke en magistrale combinatie van Bewustzijn-levenskracht die het mogelijk maakt dat je nergens strandt en volledige Zelfrealisatie (die reeds aanwezig is) zich tot in de oneindigheid voltrekt. De combinatie van Bewustzijn-levenskracht dient voor Zelfrealisatie in zijn vol-ledigheid, on-middel-lijkheid en on-voorwaarde-lijkheid te zijn ontwaakt.”

Nisargadatta Maharaj: “Daarom zijn bewustzijn en levenskracht twee componenten van één en hetzelfde beginsel. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Bewustzijn is echter uitsluitend het getuigende principe of het statische aspect; de levenskracht het dynamische aspect of het werkzame beginselJij bent het eeuwigdurende, tijdloze, ruimteloze beginsel dat bezieling geeft aan het lichaam. Dat is het grootste geheim, maar ook het meest eenvoudige beginsel op het gebied van spirituele kennis… Wanneer de levenskracht in contact komt met het bewustzijn, dan is het die combinatie die de status heeft van de hoogste godheid… Is er ooit iemand geweest die mensen op deze manier advies heeft gegeven?... Dit beginsel wordt, al dan niet opzettelijk, over het algemeen voor mensen die spirituele kennis zoeken geheimgehouden…”

(Wordt vervolgd, ik zie jullie aanstaande zondag op de satsang-dag...)


 

“Wanneer je klaar bent voor het grote realisatie avontuur, zoek je een traditie en een gids die bekend is met de ongerepte toppen, de spelonken en de eeuwenoude wegen...”

Copyright 2018, Opensatsang, Satyasatsang.nl, Satsang.earth, Randolph, Avadhuta-blog, ©